Bir alışkanlık hayatınızın bir parçası haline geldikçe bunu sürdürmek için dış teşviklere daha az ihtiyaç duyar hale gelirseniz teşvikler bir alışkanlığı başlatabilir kimlik ise sürmesini sağlar
Direnmeye haksızlıklara başkadır ayan sanat oyuncaktır.
Görünür dünyaya tutunmak için elimizden geleni yapıyoruz ancak herhangi bir uyaran yoksulluğunda ne yapacağımızı şaşırıyoruz kendimizi uyuşturmak için yeni bağımlılıklar icat ediyoruz
Bakış acılarını genişleyen ve hayatlarına çeşitlilik katan bu kimselere her zaman enerjilerini arttıran bir gerilim içerisinde hep yeni bir şeyler keşfetme in ve gerçekleştirmeyi arayışı içerisindedirler. Onlar için kendi potansiyelleri gerçekleştirmem dünyayı bilmenin ve anlamanın son noktası yoktur. Bu tipler için elde edilenler geride kalmakta, elde edilebilecekler ise hemen onların yerine ikame olmaktadır.
Sanatın özünde eleştiri var. Politikanın ve toplumun kurallarından ayrı ilkeler geliştirmek, başka açılardan bakmak var. İşte bu yüzden huzursuz insanlardır sanatçılar.
İnsanlar, kendine ait bir düşüncesi ya da iradesi olmayan bir koyun sürüsü gibi, bir yerden diğerine, bazen birlikte, bazen ayrı ayrı güdülüyordu...
İnsan iki Dünya arasında durur dış dünyanın beklentileri ve da yaptıkları iş dünyanın çağrısı ve zorlantıları
Kendi içine bakmaya cesareti olmayan herkesin yaşamı bulanıktır.”
İnsanın gerçek değeri her şeyden önce kendi kendisinden özgürleşmeyi ne ölçüde ve ne anlamda becerebildiği ile belirlenir
Bir öğretmenin en iyi marifeti yaratıcılığa ve bilgiye duyulan hasta uyandırmaktır